| |
|
VARKENS
EN VROUWEN
Met knikkende knieën reisde ik afgelopen zaterdag
af naar manege De Broeksie in Esbeek. Het zou wel
eens heel slecht voor me kunnen aflopen, daar. Want
wat bijvoorbeeld als ik onder het concert per ongeluk
het gouden condoom zou vangen? Je staat daar je
bril te poetsen omdat een te enthousiaste Esbeekse
schone een half glas bier over je gezicht heeft
uitgegoten en opeens zie je in je ooghoek iets goudkleurigs
door de lucht vliegen. In een reflex grijp je ernaar
en heb je het nog te pakken ook. Je brengt het dichter
bij je ogen: een goudkleurig condoom.
Het vervolg zou zijn dat ik het met een van de leden
van de vrouwenband zou moeten doen. Hup, mee het
podium op en hup, mee naar achter. Ik zou nog hulpeloos
naar een van de andere meisjes van de band wijzen.
"Niks kiezen. Ben je besodemieterd. Je gaat
met míj mee. De anderen hebben wel iets beters
te doen. Nee, je broek hoeft niet uit." Enzovoorts.
Wanneer ik dan even later met het bandlid weer op
het podium verschijn, schudt mijn prijsdier haar
blonde krullen en houdt het condoom op in het barre
schijnsel van de lampen: leeg. "Is er misschien
een échte vent in de zaal?" schreeuwt
ze tot mijn ontzetting in de microfoon. "Of
zijn alle Esbekenaren zo?" Vluchtend voor 1500
ogenparen kruip ik achter een van de loeigrote speakers
en blijf daar zitten tot de volgende dag het podium
wordt afgebroken.
Toch ben ik gegaan. Wat moet gebeuren moet gebeuren.
Twee weken lang verheugde ik me op het optreden
van de Rockbitches. Weliswaar was de dames van de
band verboden in elkaars mond te urineren en ze
mochten zich ook niet onder het publiek begeven.
Maar er zou meer dan genoeg te genieten overblijven,
daar was ik zeker van.
En zo gebeurde het dat ik zaterdagavond om tien
uur manege De Broeksie in Esbeek binnenwandelde.
Het voorprogramma was net afgewerkt. Nog een kwartier,
dan zou het beginnen. Op het podium waren met speakers
twee torens van Babel gebouwd. Er werd rook gemaakt,
rose en blauwe. De geluidstechnicus ging alle instrumenten
af: het werkte.
Daar kwamen ze. Wie? Waren ze het wel? Ik zag alleen
frêle schoonheden die naakt over het podium
huppelden en de Esbeekse agragrarische jongeren
seksuele voorlichting gaven. Het ging hier duidelijk
om aanschouwelijk onderwijs waarbij vragen werden
beantwoord als: hoe kan een Esbeeks meisje de eenzame
avond op het platteland toch nog interessant voor
zichzelf maken? Hoe kunnen twee meisjes de verveling
verdrijven als er niks op tv is? Waar dient het
hulpstuk geplaatst te worden en hoe wordt het bewogen?
"Ik doe het nog één keer voor.
Goed kijken, hoor." Wat de Esbekenaren en een
verdwaalde Tilburger te zien kregen was een onschuldige,
brave, zelfs ietwat onbeholpen show. Schokkend was
alleen het begin, toen op een scherm op het podium
beelden geprojecteerd werden van Afrikaanse meisjes
bij wie de clitoris weggesneden werd, een praktijk
die door de vrouwenband werd aangeklaagd. Het publiek
was uitermate rustig. Het gedroeg zich alsof het
alleen maar gekomen was om te zien of het klopte
wat er in de kranten over de Rockbitches geschreven
was. Twee meisjes vormden een uitzondering. Ze ontblootten
hun bovenlijf, lieten zich door mannen op de schouders
hijsen en wiegden mee met de muziek.
Lieve porno in een lucht van varkensmesterijen.
Het meest bijzondere van de avond was de combinatie
van die twee.
|
|
|
|
© Jasper Mikkers/Tymen Trolsky
|
|
|
|
